Sri Lanka 2015-2016

Sri Lanka kruipt onder je huid. En soms vreet het je op, het is gulzig met zijn uitlaatgassen, claxons, doorlopende geroep, haveloze honden en vuilnis in de berm. Sri Lanka is armoe, krotten van huisjes, leed. Maar ook die brede lach, mooie in felle kleuren geklede dames, giechelende in schooluniform gestoken kinderen, een eensgezind geloof vol gezamenlijke rituelen. Moedig en vrolijk. Sri Lanka is overvol, aan de kust en in de bergen. Theepluksters kauwen hun cocabladeren om de realiteit enigszins te vergeten en vragen die witte fietsers met een big smile ‘Wil je ook wat?’

Hoogtepunten

  • Bijwonen van het poyafeest – het boeddhistische vollemaansfeest – in twee tempels in Anuradhapura. Duizenden in het wit geklede boeddhisten komen om te mediteren en hun lotusbloemen te offeren. We krijgen twee bladeren van de bodhi-tree van een van de monniken! Zo’n 2200 jaar oud en een stekkie van de echte.
  • Samen met Sagara in zijn tuktuk naar Udawalawe National Park. Ojee, een lekke band, maar de dorpelingen helpen met verwisselen voor een reserveband en even verderop wordt de originele band geplakt. We zien tientallen olifanten in het park; een moeder met jong van vlakbij en we maken zelfs een schijnaanval mee van een mannetje. Euforie! Maar terug bij de ingang staat de band weer plat. Thuis zijn we moe en genieten van een rice & curry.
  • Marja, oorbellengek bij uitstek, ziet een mooi paar van zilver met halfedelstenen in Negombo. De zaak is dicht, maar de buurman belt en even later komt Husni aangesneld. ‘Even een paar oorbellen kopen’ verandert in uiterste aandacht waarmee alle steentjes opnieuw worden geslepen en schoongemaakt. Husni heeft de oudste gem-zaak in de stad. Zijn vader van 85 komt ook langs. Uren later staan we met glanzende oorbellen en vol verhalen weer buiten.

Dieptepunt
De zwerfhonden van Sri Lanka, niemand kijkt naar ze om, ze zijn verminkt, kaal van het krabben en lopen vaak mank. Het is verschrikkelijk om te zien en als fietser ontkom je er niet aan. Ze slapen half op de weg. Pim en ik kunnen er bijna niet meer tegen. Steun worldanimalprotection.nl en embarkpassion.com in Sri Lanka zelf. Elk hondje dat wordt geholpen is er één!!

 

2012-2013 Victoria (Australië)

Na twee intense maanden Down Under verruilen we onze wereldfiets weer voor een stads exemplaar, de zomer voor een lente in aantocht, de inhoud van vier fietstassen voor een huis vol spullen, de kaketoes voor kauwen, koala’s voor de kat.

Het was een reis die anders verliep dan gepland. Dit gebeurt wel vaker, maar nu zeer rigoureus, want we vinden de Australische branden letterlijk op ons pad. Klaar voor de reuzenbeklimming van Mt. Hotham, worden we erdoor overvallen in het dorpje Harrietville. Kleine pluimen witte rook veranderen binnen een kwartier in een gigantische zwarte wolk, geflankeerd door een oranje gloed. De eerste vlammen komen over de top van de heuvel achter ons motel. ‘Pretty freaking scarey’, zo verwoordt Bennett het, onze gastheer en moteleigenaar. Spullen pakken, hij zijn hond, wij de fietsen, snel in de bestelbus laden. Wegwezen. De brand woedt weken voort, de weg blijft afgesloten. Einde verhaal, geen klim, geen bergtop. Peanuts in vergelijking met wat de dorpsbewoners hebben te doorstaan.

Tja, en dan zin je op nieuwe plannen. Het wordt een rondrit, waarin een prachtige rol is weggelegd voor de zee en het regenwoud. De Great Ocean Road is onderdeel. Met natuurlijk hét icoon van Victoria; de Twelve Apostles. Of is het ‘Pig and Piglets?’ “2012-2013 Victoria (Australië)” verder lezen

2010-2011 Nieuw Zeeland

Fietskriebels en zin in zon. Zullen we weer? Het is ERRUG ver weg, maar vooruit, een weerzien met Nieuw-Zeeland is het waard. Alleen al bij de gedachte worden we vrolijk. Deze keer fietsen we op het Zuidereiland en doen meer onverharde paden aan. Dat betekent, naast een memory lane, volop genieten in ruig terrein.

De eerste en laatste dagen zijn we in Christchurch. Veel gesprekken gaan over de aardbeving in september. Inwoners vertellen over de angstige seconden die minuten leken, over veerkracht en saamhorigheid in de stad. Net terug in Nederland volgt het bericht van de vreselijke, nieuwe beving. Onze harten gaan uit naar alle mensen daar. “2010-2011 Nieuw Zeeland” verder lezen

2009 Canada Alaska: de Alaska Highway

Verliefd op zowel Canada als Alaska en een nieuwe reis voor de boeg. Dat moet wel een mix van beide worden. En hoe! We fietsen van Vancouver naar Anchorage. 3900 kilometer staat bij aankomst op de teller. Er is genoten en geploeterd. Wetlands, gletsjers, meren, rotsen en miljoenen priemende naaldboompjes; we delen ze met kariboe, berggeiten, herten, elanden en beren. En natuurlijk met de mensen onderweg. Maar die zijn hier veruit in de minderheid. “2009 Canada Alaska: de Alaska Highway” verder lezen

2008 Persreis Nieuw-Zeeland

Op initiatief van Wilma Lankhorst van Lankhorst Public Relations en uitnodiging van Tourism New Zealand maken we een persreis naar het zo geliefde Nieuw-Zeeland dit jaar. De fietsen blijven thuis. We genieten van een roller coaster vol wildlife en outdooractiviteiten en ontdekken dat het er anno 2008 nog steeds even vriendelijk en ongekunsteld aan toe gaat in dit land. De uitgestrekte en gevarieerde natuur doet de rest. ‘100 % pure New Zealand’, zeggen de kiwi’s zelf. “2008 Persreis Nieuw-Zeeland” verder lezen

2007 Alaska (USA)

Even leek het er op dat deze fietsreis geen lang leven was beschoren. Na de eerste week draaide Pim het ziekenhuis in. Een losgelaten netvlies, een spoedoperatie en tien dagen noodgedwongen naar beneden kijken. Maar de arts verzekerde ons dat doorfietsen geen extra risico inhield. Dus zaten we na vijftien dagen weer in het zadel. We gingen door. Met de reis langs toendra, taiga, gletsjers en valleien, in wat wel ‘de laatste wildernis op aarde’ wordt genoemd. Het ruige landschap, de warme ontmoetingen, relaxte down-to-earth-mentaliteit en vreemde slaapplaatsen vermengden zich tot een totaalbeleving die we nooit meer vergeten. Alaska is een wilde parel. “2007 Alaska (USA)” verder lezen

2005-2006 Victoria (Australië) en Nieuw-Zeeland

Down Under blijft trekken. En alweer denken we: “Dit is de mooiste reis.” Het agrarische, glooiende land van Victoria, de ongelofelijke wisselingen in de Nieuw-Zeelandse natuur, de mensen, de dorpjes. En weer ondergaan we alles vanaf de fiets; lekker rustig, alle zintuigen open. “2005-2006 Victoria (Australië) en Nieuw-Zeeland” verder lezen

2004 Canada

Een prachtige reis van Vancouver in British Columbia naar Saskatoon in Saskatchewan. In grote lijnen passeren vier verschillende landschappen de revue: de beboste heuvels rond de kloof van de Fraser River, de semi-desert rond Kamloops, de verpletterende Rocky Mountains en de ongelofelijk weidse prairies. Deze rit van rond de 2200 kilometer is na de eerste Nieuw-Zeelandreis onze meest dierbare. De natuur en de ruimte is overweldigend, de Rocky Mountains onovertroffen. “2004 Canada” verder lezen

2003 Zuid Afrika

Een fascinerend land met grote tegenstellingen tussen arm en rijk. Lees zwart en blank. We fietsen door de arme townships en voelen ons daar eerst wat ‘unheimisch’ bij. Veel gezwaai en (te) korte ontmoetingen met de zwarte bevolking nemen dit al gauw weg.

De rit gaat door het meest toegankelijke deel in de Kaap-provincies; van Kaapstad naar Port Elizabeth, met een lus naar het noorden door de Klein Karoo. “2003 Zuid Afrika” verder lezen

2001-2002 Tasmanië en Nieuw-Zeeland

Ruim viereneenhalve maand blijven we deze keer weg. De heenreis is de langste ooit. Meer dan 35 uur om van Leiden naar Seven Miles Beach in Tasmanië te komen. Vijf weken trekken we uit voor de ‘Giro Tasmania’, een pittige rondrit over dit groene eiland. Oud en nieuw vieren we in Melbourne om daarna door te vliegen naar Christchurch. Nieuw-Zeeland beleven we als ‘A sort of homecoming’. En; de mensen zijn hier ECHT zo aardig. “2001-2002 Tasmanië en Nieuw-Zeeland” verder lezen