Voorjaarsactiviteiten

Voor het eerste Toeractief-nummer van 2017 gaan we op pad met boswachter Ruud Maaskant in de Kennemerduinen. Op zoek naar de wisenten. Wat een uitgestrekt, afwisselend stuk duin! Er gloort in de loop van de dag zelfs een zonnetje door het wolkendek.

Toeractief nummer drie betekent dat we met een snoeiharde wind wandelen in de duinen van Berkheide, tussen Katwijk en Wassenaar. Alleen met de elementen. Op een paar honden en hun baasjes na. Enthousiaste, uitgelaten voorbij stuivende honden als een streep van oor en haar. Erna zitten we nagloeiend achter een pannenkoek met spek in de eerste strandtent die open is dit jaar.

Op de fiets voor routes bij Unieboek; de gidsen gaan in het voorjaar van 2017 verschijnen. Uitwaaien in de weilanden op de rand van Zuid-Holland en Utrecht.

Er gaat een nieuwe Capitoler verschijnen in oktober. En er wordt hard voor geselecteerd en geschreven. Het boek groeit inmiddels als kool, wordt een bonte potpourri van onderwerpen, maar we mogen nog niet prijsgeven waarover het gaat.

Hoe een Koga Traveller te demonteren voor een fietsdoos

Een fietsdoos van 300 cm, dus 100 cm hoog, 175 lang en 25 cm breed; zie daar maar eens je Koga Traveller in te krijgen. Deze heeft bovendien Magura remmen, welke kwetsbaar zijn bij vervoer: geen knikje in graag. Voor advies langs onze fietsenmaker  in de Geversstraat in Oegstgeest. Die namen 1,5 uur de tijd om wat zaken door te nemen. Zie de foto: stuur en wiel aan weerszijden vastgezet met tyraps, de snelspanners uit het voorwiel om het geheel smaller te maken en op maat gezaagde stuurhouder om de voorvork vast te zetten en te houden. Dat is nog eens service. Ik ga binnenkort relakst naar Schiphol!

fietsindoos

 

 

Warme voeten

We stuiten op een interview met collega Ad Snelderwaard op de website Hebban. Vraag: Heeft u een favoriet reisboek? “‘Hoe word ik wereldfietser’ van Pim Verver en Marja Kerst is onlangs verschenen. Een praktisch boek met tips, maar ook heel leuk om te lezen omdat je bijzondere ervaringen leest van mensen die flink hebben rondgefietst op de hele planeet. Leerzaam maar vaak ook heel vermakelijk!”. Kijk, daar krijgen wij erg warme voeten van!

Boerderij ‘t Geertje

Uit armoe – nog geen groen licht voor een lange fietsreis in het buitenland – besluiten we veel in Nederland te fietsen. Pim heeft zich in het hoofd gehaald elk weggetje in Zuid-Holland te willen doen. Dus als we weer eens over een klein pad peddelen hoor ik ‘he, Mar hier hebben we nog NOOIT eerder gefietst!’ Hij lijkt er zielsgelukkig van te worden. Onontgonnen, maagdelijk gebied. Nu kun je mij veel wijsmaken, ik trap rustig drie keer over hetzelfde kerkepad en denk dat het drie verschillende zijn. Dat houdt het voor mij elke keer weer verrassend nieuw, zo’n tochtje.

Wat ik wel herken is ’t Geertje. We zijn er afgelopen maand drie keer geweest. De biologische veehouderij ziet telkens zwart van de gezinnen, meest met kleine kinderen. Ze geven flesjes melk aan de pasgeboren geitjes, schreeuwen om een pannenkoek en rennen over het terrein tussen alle hokken door. Soms zie je hun ouders met onverstoorbaar engelengeduld uitleggen wat een pony eet, dat het ooievaars zijn op die ronde schijf daar in de lucht en dat er duiven zitten in de til. Laatste keer waren er gladde, roze biggetjes. Een hoopje big met krulstaart lag te rollen in het stro. Hadden alle varkens maar zo’n leven in ons land.

Als ik kinderen had, zou ik ze vaak meenemen naar ‘t Geertje. Ze krijgen het boerenleven te zien op een natuurlijke manier en de dieren zijn er geen achteloos product, maar levende wezens. De veestapel heeft de ruimte, vliegt, broedt en wroet. Naast de aaibare beestenbende zijn er meer dieren. Die komen spontaan langs. Zo is het ooievaarsnest in de wei elk jaar bewoond, vliegen de boerenzwaluwen af en aan en huizen er kerkuilen in de nok van de geitenstal. Het is een beetje paradijs. Vrolijk trappen we weer naar huis door de polder.

Boerderij ’t Geertje, Geerweg 7, Zoeterwoude, www.hetgeertje.nl.

Interview

We zijn geïnterviewd voor het julinummer van het Columbus Magazine. Onderwerpen zijn onze fietsreizen en natuurlijk ons nieuwe boek ‘Hoe word ik wereldfietser’. Leuk gesprek met Esther, een 26-jarige, reislustige journaliste op Schiphol. En ja, een langere wereldfietsreis maken kan echt iedereen; een normale conditie, wat avontuurzin en rek tussen de oren is voldoende. De grootste hobbel is het besluit om te gaan. Just pedal and go!