Boerderij ‘t Geertje

Uit armoe – nog geen groen licht voor een lange fietsreis in het buitenland – besluiten we veel in Nederland te fietsen. Pim heeft zich in het hoofd gehaald elk weggetje in Zuid-Holland te willen doen. Dus als we weer eens over een klein pad peddelen hoor ik ‘he, Mar hier hebben we nog NOOIT eerder gefietst!’ Hij lijkt er zielsgelukkig van te worden. Onontgonnen, maagdelijk gebied. Nu kun je mij veel wijsmaken, ik trap rustig drie keer over hetzelfde kerkepad en denk dat het drie verschillende zijn. Dat houdt het voor mij elke keer weer verrassend nieuw, zo’n tochtje.

Wat ik wel herken is ’t Geertje. We zijn er afgelopen maand drie keer geweest. De biologische veehouderij ziet telkens zwart van de gezinnen, meest met kleine kinderen. Ze geven flesjes melk aan de pasgeboren geitjes, schreeuwen om een pannenkoek en rennen over het terrein tussen alle hokken door. Soms zie je hun ouders met onverstoorbaar engelengeduld uitleggen wat een pony eet, dat het ooievaars zijn op die ronde schijf daar in de lucht en dat er duiven zitten in de til. Laatste keer waren er gladde, roze biggetjes. Een hoopje big met krulstaart lag te rollen in het stro. Hadden alle varkens maar zo’n leven in ons land.

Als ik kinderen had, zou ik ze vaak meenemen naar ‘t Geertje. Ze krijgen het boerenleven te zien op een natuurlijke manier en de dieren zijn er geen achteloos product, maar levende wezens. De veestapel heeft de ruimte, vliegt, broedt en wroet. Naast de aaibare beestenbende zijn er meer dieren. Die komen spontaan langs. Zo is het ooievaarsnest in de wei elk jaar bewoond, vliegen de boerenzwaluwen af en aan en huizen er kerkuilen in de nok van de geitenstal. Het is een beetje paradijs. Vrolijk trappen we weer naar huis door de polder.

Boerderij ’t Geertje, Geerweg 7, Zoeterwoude, www.hetgeertje.nl.