2012-2013 Victoria (Australië)

Na twee intense maanden Down Under verruilen we onze wereldfiets weer voor een stads exemplaar, de zomer voor een lente in aantocht, de inhoud van vier fietstassen voor een huis vol spullen, de kaketoes voor kauwen, koala’s voor de kat.

Het was een reis die anders verliep dan gepland. Dit gebeurt wel vaker, maar nu zeer rigoureus, want we vinden de Australische branden letterlijk op ons pad. Klaar voor de reuzenbeklimming van Mt. Hotham, worden we erdoor overvallen in het dorpje Harrietville. Kleine pluimen witte rook veranderen binnen een kwartier in een gigantische zwarte wolk, geflankeerd door een oranje gloed. De eerste vlammen komen over de top van de heuvel achter ons motel. ‘Pretty freaking scarey’, zo verwoordt Bennett het, onze gastheer en moteleigenaar. Spullen pakken, hij zijn hond, wij de fietsen, snel in de bestelbus laden. Wegwezen. De brand woedt weken voort, de weg blijft afgesloten. Einde verhaal, geen klim, geen bergtop. Peanuts in vergelijking met wat de dorpsbewoners hebben te doorstaan.

Tja, en dan zin je op nieuwe plannen. Het wordt een rondrit, waarin een prachtige rol is weggelegd voor de zee en het regenwoud. De Great Ocean Road is onderdeel. Met natuurlijk hét icoon van Victoria; de Twelve Apostles. Of is het ‘Pig and Piglets?’

Hoogtepunten

  • De Rail Trail van Timboon loopt dwars door een inheems bos. Na een bord met het opschrift ‘NO ACCESS, DANGER’ wurmen we ons met fiets, bepakking en al door de nodige kruip-door-sluip-doorpaden en bereiken vier oude treinbruggen. Ze zijn overwoekerd, vermolmd, deel van het bos geworden
  • Overnachten in Parkwood Cottage, middenin een regenwoud. Hans troont ons mee naar een billabong op nog geen vijf minuten lopen van de cabin. Bomen van drie à vier eeuwen oud weerspiegelen in het water op deze bijna heilige plek. De volgende ochtend tandenpoetsen met een Crimson Rosella (knalrode papegaai met blauwe vleugels) voor je snufferd
  • Een wandeling vanuit Heathcote naar de roze aardlagen, tevoorschijn gekomen door het delven van goud in de 19e eeuw. Vlakbij deze zogeheten Pink Cliffs stuiten we op een winery en genieten van verrukkelijke chardonnay in een zonovergoten decor-met-kerstversiering.
  • Logeren in het appartement boven de galerie van Marny Felton betekent logeren tussen inspirerende kunst-met-een luchtje. Na een nadere blik en enige uitleg begrijpen we waarom; ze verwerkt roadkill in haar driedimensionale schilderijen
  • Fietsen door het regenwoud van Lavers Hill naar Apollo Bay. Kilometerslang zigzaggen tussen diep groen kant van varens en dito armen van eucalyptusbomen. En een vogelgeluiden! Schorre riedeltjes, heldere tonen, hoog, laag, lang, kort, als piepende hekjes en leeglopende ballonnen; je komt oren tekort.&
  • Nee, niet het overbekende Philip Island, maar French Island is de uitsmijter van de reis. De humoristische Phil heet ons welkom op zijn eiland waar 60 mensen en 2000 koala’s leven. Het blijkt een ‘hidden jewel’.